Dediler ki ayrılık mukadder, inanmadım
Bugün ayrılıyordun Rize’den adım adım
Bir kanpana, bir daha vapur demir alıyor
Bu ses şimdi kim bilik kaç yürek yaralıyor?
Birkaç dakika geçti nihayet düdük sesi
Bir ihtilaç içinde insanın iradesi
Ne dönmeye azmı, ne de gitmeye meceli
Gurbeti tatmayanlar bilemezler bu hali
Bir ölüm ki, ayrılık yudum yudum duyulur
Gurbete giden yolcu acı bulur, dert bulur
En yakın bir aşina bu derde yine kendim
Ne yazık ki dostlara doymadan ben tükendim
Son geceden ayrılış içimi aldı gitti
Bir kuru yaprak gibi rüzgara saldı gitti
Bir damla gözyaşına şimdi öyle hasretim
Bir kalp var ki o benim bütün hisledim benim
Böyle yokluk içinde yaşamaksa diyordum
Ben dönmek istiyordum, ben dönmek istiyordum
Fakat, dostlar nihayet olmayın kalbi yarım
Beni andığınzda yanınızda ben varım
Celil
