Yine geldim sana ey nazlı pınar
O şirin suyunda abuhayat var
Bütün dağlar sana gülerek bakar
Uzaktan uzağa ey nazlı pınar
İşte geldim, yine seni yokladım
Baş ucunda binbir çiçek topladım
Daldım hülyalara, oturdum kaldım
Derinden derine ey nazlı pınar
Hatırlattın bana İrem bağını
Durmadan erittin dağın karını
Suyunda gördüğüm gençlik çağını
İçtim yudum yudum, ey nazlı pınar
Suyunun üstünde gümüş halkalar
Durmaz geçer gider, o hatıralar
Sende kapandı eski yaralar
Derinden derine ey nazlı pınar
Üstün bir yüce dağ altındır kaban
Senle yıkasınlar, öldüğüm zaman
Yaz gelip çiçekler açtığı zaman
Ruhum sana gelir, ey nazlı pınar
Hediyemdir sana güzel bir oluk
Suyundan içilmez, almadan soluk
Şu dağın ucunda görünen doruk
Senin tacındır ey nazlı pınar.
Osman Ballı -1968
