Abdülkadir USTAÜlkede emekliye, işçiye, çiftçiye, memura gelince hep aynı cümle kuruluyor:
“Kaynak yok, kemer sıkacağız.”
Ama iş müteahhitlere, israfa, şatafata ve betona gelince bir anda kaynak da var, para da var.
Bugün emekli soruyor:
Evin kirasını kim ödeyecek?
Elektrik, su, doğalgaz faturası nasıl yatacak?
Çocuğun okul masrafı ne olacak?
Düne kadar bu soruları meydanlarda sorarak iktidara gelenler, bugün aynı soruları bu Aziz Millete reva görüyor. Görünen o ki “çay-simit hesabıyla” gelenler, yine aynı hesapla gitmeye kararlı.
İktidar, geri dönüşü olmayan beton–çimento ekonomisiyle ülkenin kaynaklarını tüketmeye devam ediyor. Ekonominin böylesine dar boğazda olduğu bir dönemde, Trabzon’a 2 milyar doları bulan ikinci bir havalimanı ihalesi yapılmasının mantıklı bir açıklaması var mı?
Yanı başımızda zaten bir havalimanı varken, Rize Havalimanı’nın sorunları dahi çözülememişken, Trabzon’a ikinci bir havalimanı projesini onaylamak hangi aklın ürünü?
Elbette cevabı biliyoruz.
Bu işin arka planında “hizmet” değil, müteahhit besleme düzeni var. Proje adı altında yandaşlara iş paslama anlayışı var.
Üstelik Rize Havalimanı’nın zarar ettiğini bizzat kendileri dile getirmemiş miydi? Yarın çıkıp “Trabzon Havalimanı’na bağlansın” derlerse kim şaşırır? Nasıl ki PTT bağlandıysa, havalimanını da bağlarlar. Sonra da Rize’li bir müdür atanır, mesele kapatılır.
Hatta madem bu kadar bağlamayı seviyoruz, Katmer’e bir önerimiz var.
AK Parti Rize İl Başkanlığı da Trabzon’a bağlansın. Nasıl olsa Rize’li bir başkan var, iki ili birden gayet güzel idare eder. Sesi soluğu çıkmayan iki milletvekilini de Trabzon’a verelim, Rize’ye bir vekil yeter!
İşin özü şudur Aziz Dostlarım:
Bu anlayış, bu zihniyet değişmedikçe ne enflasyon düşer, ne faiz iner. Böyle bir tabloda emekliye, işçiye, çiftçiye düşen yine “şükretmek” olur.
Ama bilinmelidir ki bu millet artık şükür edebiyatıyla değil, adaletle ve hakkaniyetle yönetilmek istiyor
