Aytekin KALENDERBU ŞEHİR HEP UÇTA, HEP SINIRDA
En dikkat çekenle başlayalım.
Uçak meselesi… Çünkü bu şehirde umut genelde pistten kalkıyor, sonra havada tur atıp geri iniyor.
UÇAK VAR, MÜJDE YOK
THY ve AJet yetkilileri uçak programlarını Rize’de açıkladı.
Dinledik… Not aldık… Bekledik…
Sonuç ne oldu?
Rize–Artvin Havalimanı “çok güzel gelişiyor”,
“kısa sürede mesafe aldı”,
“çalışmalar sürüyor.”
Hepsi doğru olabilir.
Ama halkın beklediği sorular masada cevapsız kaldı.
Ek sefer var mı?
Yeni hatlar açılacak mı?
Fiyatlar düşecek mi?
İstanbul ve Ankara’ya yoğun saatlere ek yapılacak mı?
Yok.
Somut bir takvim yok.
Net bir sayı yok.
Fiyatlara dair tek bir cümle yok.
Toplantıdan çıkan tek şey şu oldu:
Rize’nin gazı alındı.
Hani Karadeniz’de bir tabir vardır:
“Uşağun hevesini alduk, gönderduk.”
Aynen o hesap.
Not düşeyim:
Bugünkü toplantının asıl değerlendirmesini yarına bırakıyorum.
YAĞIŞIN BAŞKENTİ: RİZE
2025’te Türkiye’nin en çok yağışı alan ili Rize oldu.
Metrekareye 1812,1 kilo yağış.
Bu rakam kuru bir istatistik değil.
Bu rakam;
ıslanan ayakkabı,
çöken yol,
taşan dere,
nemden kabaran duvar demek.
Türkiye genelinde yağışlı gün sayısı azalmış.
Ama Rize’de yağmur “izin” almamış, bildiğini okumuş.
Nisan’da 14 gün yağmur,
Temmuz’da sadece 2–3 gün.
Takvim değişiyor, Rize değişmiyor.
Bizde dört mevsim var ama üçünü yağmur dolduruyor.
Şikâyet mi?
Yok.
Bu yağmur olmazsa bu çay olmaz.
Bu yeşil olmaz.
Bu memleket olmaz.
Ama bir şartla:
Altyapı bu yağmura göre yapılırsa.
OVİT’TE AYAZ, RİZE’DE SABIR
Gelelim soğuğa.
Ovit Yaylası, eksi 21,5 dereceyle Türkiye’nin en soğuk dördüncü noktası olmuş.
Palovit, Cimil, Sivrikaya…
Hepsi eksi 10’larda.
Ardahan, Erzurum zaten alışkın.
Ama Ovit?
Ovit’te ayaz serttir.
Adamın yüzünü değil, sabrını keser.
Bu rakamlar bize şunu söylüyor:
Rize sadece yağmurla değil, ayazla da mücadele ediyor.
Bir yanda nem,
bir yanda don,
öbür yanda ulaşım,
üstüne pahalı bilet…
Bu şehir gerçekten zor bir şehir.
Ama bir o kadar da dayanıklı.
KALENDERCE
Rize’nin hikâyesi hep uçlarda yazılıyor.
Bir gün yağmur rekoru,
bir gün soğuk rekoru,
bir gün umut,
bir gün “bakacağız” cevabı.
Biz alışkınız.
Ama alışmak, razı olmak değildir.
Bu şehir vaat değil, takvim ister.
Söz değil, uçuş ister.
Övgü değil, çözüm ister.
Yağmur yağar geçer.
Ayaz vurur geçer.
Ama beklemek…
İşte onu Rize insanı zor affeder.
