Aytekin KALENDERBİR HAFTADA 6 ŞÜPHELİ ÖLÜM… TESADÜF MÜ, İHMAL Mİ?
Bir haftadır haber merkezine düşen görüntüler…
Fotoğraflar… Videolar… Fısıltılar…
Ve hep aynı soru:
Bize ne oluyor?
Kalp krizi…
Yüksekten düşme…
Şüpheli ölümler…
İntihar iddiaları…
İnsan artık haber yazarken duruyor.
“Bunu nasıl vereceğiz?” diye düşünüyor.
Çünkü mesele sadece bir ölüm değil.
Mesele toplumun ruh hali.
Sanal kumar…
Uyuşturucu…
Borç batağı…
Psikolojik çöküş…
Sosyal medyada herkes güçlü.
Gerçek hayatta çoğu kişi yıkık.
Birileri diyor ki: “Devlet nerede?”
Birileri diyor ki: “Aileler nerede?”
Birileri diyor ki: “Gençler ne yapıyor?”
Herkes haklı.
Ama kimse sorumluluğu üstüne almıyor.
Bu şehirde acil bir Psikolojik Destek Hattı kurulmalı.
Gençlerin konuşabileceği merkezler açılmalı.
Sanal kumar konusunda ciddi bir farkındalık kampanyası başlatılmalı.
Çünkü mesele haber değil.
Mesele insan.
Bir toplumun çöküşü sessiz olur.
Önce ruh gider. Sonra beden.
“İnsanı kaybeden şehir, tabelayla ayakta kalamaz.”
VAR OLMA MAÇI: RİZESPOR MESAJI ALDI MI?
İki hafta önce yazdım:
Gençlerbirliği, Kocaeli, Kasımpaşa, Antalya…
Bu dört maçtan 8 puan çıkmazsa işimiz zor.
Gençler deplasmanında 1 puan.
Kocaeli karşısında 2-0 net galibiyet.
Helal mi?
Helal.
Ama kolay mı geldi?
Asla.
Recep Uçar rotasyon yaptı.
Ali Sowe yoktu.
Yeni forvet hazır değildi.
Kocaeli formdaydı.
Spor defterleri favori gösterdi.
Ama Rizespor bu kez “mücadele” etti.
Isırdı. Koştu. Direndi.
Ve kazandı.
Ancak bir not:
Tribünler…
Bu takımın en çok ihtiyacı olduğu anda
O koltuklar niye boştu?
Süper Lig’de kalmak istiyorsak
Sadece sahada 11 kişiyle olmaz.
Bu şehir ya takımına omuz verir
Ya da sezon sonunda “ah” çeker.
Ligde haftalar eriyor.
35 puan barajı kapıda.
Kasımpaşa…
Antalya…
En az 4 puan şart.
“Futbol sadece ayakla değil, inançla oynanır.”
TOPLUM MU YORGUN, BİZ Mİ KÖRÜZ?
Bir yanda ölüm haberleri.
Bir yanda ekonomik sıkışmışlık.
Bir yanda gençlerin yönsüzlüğü.
Rize küçük şehir.
Herkes birbirini tanır.
Ama kimse kimsenin içini bilmiyor.
Eskiden dert kahvede paylaşılırdı.
Şimdi story’de saklanıyor.
Yüzler gülüyor.
Ruhlar çöküyor.
Belki de asıl mesele şu:
Konuşmuyoruz.
Utanç sandığımız şeyler
Aslında yardım çığlığı.
“İçine attığın dert, bir gün seni içine atar.”
KALENDERCE
Şehirlerin de ruhu vardır.
Rize’nin ruhu yorgun.
Ama yorgunluk ölüm değildir.
Yeter ki birbirimize omuz verelim.
Bir genci kurtarmak,
Bir maçı kazanmaktan daha kıymetlidir.
Bir şehri ayağa kaldırmak
Bir stadı doldurmaktan daha önemlidir.
Biz toparlanırız.
Yeter ki görmezden gelmeyelim.
