Aytekin KALENDERPazar gecesi…
Bir görüntü düştü.
Öyle analizlik falan değil…
Net.
Çıplak.
Tertemiz bir gerçek:
Bir atkı uzatıldı…
Ve geri itildi.
MESELE ATKI DEĞİL, MESELE DURUŞ
Kimse masal anlatmasın.
“Yanlış anlaşıldı” falan…
Geç onu.
O atkı…
Bir kumaş parçası değil.
Bir şehir.
Bir aidiyet.
Bir sevda.
Sen onu kabul etmiyorsan…
Orada mesele başkadır.
O AN VAR YA O AN!
Sahne dediğin yer…
Sadece şarkı söylenen yer değildir.
Refleksinle karakterini gösterdiğin yerdir.
Ne yapabilirdin?
Alırdın…
Kenara bırakırdın…
Gülümserdin…
Geçerdin…
Ama ne yaptın?
İttin.
Hem de herkesin gözü önünde.
Bu ne acele?
Bu ne sertlik?
Bu ne özgüven taşması?
KRİZ YÖNETİMİ DEDİĞİN ŞEY…
İlk hatayı herkes yapar.
Ama sonrası?
Orası akıl işi.
Orası ustalık.
Yumuşatman gerekirken…
Sertleştirdin.
Toparlaman gerekirken…
Büyüttün.
Bir açıklama yaptın…
Daha çok kırdın.
Biz türkülerinle büyüdük.
Biz seni sevdik.
Ama devir değişti.
Kimse ne yaptığına bakmıyor artık.
Neyi yapamıyorsun onun peşinde.
O yüzden alttan almalı, özür dilemeli.
Bazen hiçbir şey yapmamak bile en doğru hamledir.
Ama yanlışta ısrar…
İşte o bitirir.
SANATÇI MISIN, TARAFLI MI?
Sanatçı dediğin…
Herkese dokunmalı.
Sen sahnede bölünemezsin.
Orası siyaset meydanı değil.
Orası tribün değil.
Orası gönül sahnesi.
Birini itiyorsan…
Diğerini de eksiltiyorsun.
Bunu bil.
RİZE UNUTMAZ HA!
Bu şehir…
Kolay kırılmaz.
Ama kırıldı mı da…
Unutmaz.
Bu şehir bunu unutmaz demişti Başkan Metin Kalkavan.
Tekrar bunu hatırladık.
Hele böyle göz göre göre…
Hele böyle sahnede…
Yuh derler adama:
“Bir atkıyı tutamadın, gönlü nasıl tutacaksın?”
SAHADA DERS VEREN TAKIM
Gelelim diğer tarafa…
Çaykur Rizespor…
Son dakikalar…
İki gol…
Tertemiz bir karakter.
İşte bu!
Sahada konuştu.
Cevabı böyle verirsin.
Şimdi Fenerbahçe maçı…
Oradan alacağın puan…
Sadece puan değildir.
Mesajdır.
SON SÖZ
Bir sahne…
Bir refleks…
Bir şehir…
Ve kırılan bir bağ.
Kim toparlayacak?
Toparlanacak mı?
Yoksa böyle mi kalacak?
Kalenderce
Gönül kırmak kolaydır…
Ama o gönlü yeniden kazanmak…
Dağları yerinden oynatmak gibidir.
